Natalia A. Nazaruk
O Medium
Urodziłam się w 1986 roku na Kaszubach. Tam też się wychowywałam i rozpoczęłam moją edukację, natomiast wyższe wykształcenie zdobywałam na trójmiejskich uczelniach. W 2016 roku ukończyłam studia historyczne ze specjalnością archiwistyczną na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Gdańskiego. Tytuł magistra zdobyłam w Wyższej Szkole Bankowej w Gdańsku, kończąc w 2020 roku studia pedagogiczne z zakresu terapii pedagogicznej. Dwa lata później, w 2022 roku podjęłam studia podyplomowe na Wydziale Zarządzania i Ekonomii Politechniki Gdańskiej, rok później otrzymując dyplom menedżera kultury.
Patrząc z perspektywy czasu na obrane przeze mnie kierunki kształcenia, dostrzegam, jak prowadziła mnie Moja Dusza i Moi Przewodnicy. Poznając warsztat historyka, nauczyłam się słuchać ludzkiej historii. Specjalizując się w dziedzinie archiwistyki, wykształciłam w sobie nawyk skrupulatnego i cierpliwego porządkowania faktów oraz myśli ludzkiej.
Zdobywając wiedzę z zakresu pedagogiki zrozumiałam, dlaczego ludzie podejmują takie, a nie inne decyzje
i zadałam sobie pytanie:
co można zrobić, aby drugi człowiek był bardziej świadomy swojego życia i własnych wyborów? Z kolei podejmując studia podyplomowe z zarządzania w kulturze, choć początkowo były one podyktowane chęcią zdobycia wiedzy potrzebnej do promowania własnej marki jako twórca sztuki użytkowej, odkryłam, że to właśnie przez sztukę i kulturę można przekazywać treści, które pomagają ludziom odkryć źródło własnych pragnień i usłyszeć głos ich własnych dusz.
W pierwszych tygodniach mojego życia, z powodu duszności przy ciężkim zapaleniu płuc, doświadczyłam śmierci klinicznej. Przed całkowitym odejściem uratowała mnie pani ordynator – zauważyła siniejące niemowlę w inkubatorze i bez wahania podjęła walkę o moje życie. Zapis tego dramatycznego wydarzenia pozostał we mnie na długie lata na poziomie podświadomym. Zrozumienie początków mojego życia nadeszło po latach, pozwalając mi pojąć, dlaczego jako dziecko funkcjonowałam inaczej niż moi rówieśnicy.
Gdy jako dorosła osoba zaczęłam dostrzegać u siebie silną intuicję, wyczuwając z wyprzedzeniem wydarzenia i konsekwencje wyborów (nie tylko własnych) oraz bardzo mocno odbierając czyjeś intencje i trudne energie, zaczęłam w odosobnieniu zgłębiać własną psychikę. W latach 2008–2010, w wyniku chorób otolaryngologicznych, utraciłam 70% słuchu, który odzyskałam dzięki wszczepieniu implantu BAHA. Doświadczenie to sprawiło, że wyciszyłam się na bodźce zewnętrzne, a moja intuicja jeszcze bardziej wyostrzyła się na subtelne przepływy energetyczne. Stałam się czujna na wewnętrzny głos.
Przełomowym momentem stał się listopad 2020 roku. Cichy dotąd wewnętrzny, męski głos stał się na tyle głośny, logiczny, pełen troski i miłości, że na jego polecenie postanowiłam zacząć zapisywać to, co słyszę w wewnętrznej ciszy. Początkowo było to kilka słów, potem zdań, aż w końcu zapisywałam całe strony w zeszytach.
Po pełnym zaakceptowaniu faktu przeżycia śmierci klinicznej, podjęłam głęboką pracę nad uleczeniem dawnej traumy. Najpierw zadbałam o ciało – przy wsparciu uroginekofizjoterapeutki, osteopatki i masażystki, a następnie o psychikę, korzystając z wiedzy zdobytej na studiach oraz samodzielnie zgłębiając zagadnienia z zakresu psychologii i terapii.
Gdy uzdrowiłam niemowlęcą traumę dostrzegłam, że śmierć kliniczna pozostawiła po sobie nie tylko ślad w ciele, ale i dar: zdolność szybkiego przechodzenia w stan podobny do półtransu oraz odbierania telepatycznie myśli i energii. Wiedziałam, że te treści nie pochodzą ode mnie, nie mogłabym sama z siebie posiadać tak szczegółowej wiedzy o świecie dusz, ukrytych intencjach, motywach, wyobrażeniach czy konstrukcji ludzkiej świadomości. Zaczęłam czytać literaturę fachową (m.in. książki Christiny von Dreien, Roberta Monroe czy Michaela Newtona), odnajdując w nich opisy zjawisk, które sama intuicyjnie znałam, lecz wcześniej ich nie nazywałam.
Ten proces nauki i weryfikacji trwał około pięć lat. W tym czasie nauczyłam się odróżniać przychodzące energie, rozpoznawać, kto do mnie przemawia, oraz chronić siebie i najbliższych przed istotami o nieczystych intencjach. Poznałam z imienia swoich Przewodników i weszłam w głęboką relację z własną Duszą (która ze względów bezpieczeństwa nie wyjawiła mi swojego imienia, aby nikt nie mógł jej wzywać ani wykorzystywać do niewłaściwych celów).
Otrzymałam wsparcie Duchowych Pomocników, aby bezpiecznie i w czysty sposób realizować swoje powołanie jako medium. Po pięciu latach przygotowań świadomie wyraziłam zgodę swojej Duszy i Wyższemu Ja na tę pracę. Otrzymałam nakaz, aby dzielić się spisanymi przekazami ze światem i pomagać ludziom poznawać ich własne źródło wiedzy, miłości i wolności, czyli ich własną duszę, a poprzez nią Boskie Źródło, z którego wszyscy się wywodzimy.
W październiku 2025 roku, przygotowana przez jedną z moich Przewodniczek, podjęłam się spisania pierwszego przekazu duszy, która utknęła między światem materialnym a astralnym. Od tamtej pory proces ten powtarza się regularnie.
Raz w tygodniu lub co kilka tygodni zasiadam przy moim ulubionym stoliku, biorę notes oraz długopis, łączę się z duchowym źródłem i wzywam moją Przewodniczkę oraz Duchowych Pomocników. Przyprowadzają oni do mnie duszę lub umożliwiają spotkanie z istotą pozaziemską, która pragnie podzielić się swoimi refleksjami, obserwacjami na temat naszego życia na Ziemi lub swojego na odległej planecie.
Wszystko odbywa się w niezmąconej ciszy i odosobnieniu. Mój analityczny, oceniający umysł cichnie, robiąc przestrzeń dla myśli, historii i odczuć danej istoty. Gdy przekaz lub opowieść się kończy, Moja Dusza pomaga danej istocie zrozumieć, co zatrzymało ją w tej gęstości, po czym wskazuje jej drogę do bramy światła lub wzywa przewodników, którzy prowadzą ją na spotkanie z bliskimi.
Równolegle do ścieżki duchowej twardo stąpam po ziemi. Na co dzień łączę obowiązki zawodowe z zakresu prowadzenia biura i archiwum, wykorzystując moje ponad dziesięcioletnie doświadczenie archiwistyczne. Praca ta daje mi bliski kontakt z ludźmi i przestrzeń do budowania dobrych relacji pracowniczych. W środowisku zawodowym dbam o to, by być spokojną, pomocną profesjonalistką, która buduje zdrowe granice oparte na szacunku i akceptacji.
Poza pracą zawodową pielęgnuję moją wielką pasję, jaką jest sztuka hafciarska. Od 2014 roku szlifuję swój talent, najpierw pod okiem mojej mamy, a od 2022 roku pod kierunkiem Mistrzyni Haftu Krystyny Duchniak, u której w 2025 roku uzyskałam dyplom potwierdzający moje umiejętności. Jako twórczyni sztuki użytkowej projektuję i ręcznie tworzę akcesoria odzieżowe zwieńczone misternym haftem.
Ze względu na to, że moja praca zawodowa i artystyczna wymagają ode mnie znacznych nakładów czasu i energii, nie prowadzę bezpośrednich spotkań, ani osobistych, ani w formie rozmów na żywo. Funkcjonuję jako medium wyłącznie w przestrzeni wirtualnej.
Zgłoszenia przyjmuję poprzez dedykowany formularz na stronie. W odpowiednim dla siebie czasie i przestrzeni łączę się z duszą lub przewodnikiem, aby spisać przekaz.
– Wszystkie przekazy i wsparcie mediumiczne realizuję całkowicie bezpłatnie, w ramach mojej duchowej misji.
– Dane przekazywane w formularzu są przeze mnie bezpiecznie szyfrowane i nie są nikomu udostępniane.
– Spisane przekazy przechowuję w bezpieczny sposób i udostępniam wyłącznie osobie, której dany przekaz dotyczy, chroniąc prywatność i nie przekazując danych nikomu innemu, chyba że obowiązek taki wynika z przepisów prawa.